บทที่ 78 การพบกัน

นับตั้งแต่วินาทีที่พริมดาวหันหลังเดินจากมา เธอรู้สึกเหมือนมีสายตาคู่หนึ่งคอยจับจ้องอยู่ที่แผ่นหลังของเธอตลอดเวลา ราวกับยางเหนียวที่สลัดไม่ออก แต่เธอก็ไม่กล้าแม้แต่จะหันกลับไปมอง

ความรู้สึกถูกคุกคามด้วยสายตานั้นยังคงดำเนินต่อไป จนกระทั่งเธอเดินพ้นหัวมุมบันไดขึ้นไป ความรู้สึกนั้นจึงจางหายไปในที่สุด

เม...